Gevaar (2003) Terug […] Voor de oorlog betekende huidskleur niets voor mij. Natuurlijk had ik wel opgemerkt dat wij met vrijwel alleen witte kinderen op school zaten en speelden en dat al onze bedienden bruin waren. Maar pas in het kamp drong het tot me door: niet alleen het prikkeldraad en de geweren hielden mij gevangen, ook mijn witte huid. Pierre de Lens, 30 cm Anne-Ruth Wertheim Nadat ik in een klas met tienjarigen mijn film over het Jappenkamp heb vertoond vraag ik hen of zij andere groepen mensen kennen die opvallen en doelwit werden van geweld. Ja, de zwarten onder de Apartheid. En Anne Frank natuurlijk en de andere joden, die werden opvallend gemaakt met een gele ster, dat komt op hetzelfde neer. Het gesprek verandert van karakter. Minder louter informatieve vragen, meer verhalen uit hun eigen levens. Zo zit dat dus, je kunt gevaar lopen door je huidskleur en dan maakt het niet meer uit welke. Een jongen met een bruine huid zegt dat iedereen hem altijd vraagt waar hij vandaan komt. ‘En als ik zeg: uit Amsterdam, gaan ze gewoon door met vragen!’ Er klinkt bijval uit de groep en de jongen glimlacht verlegen om zich heen. […] Zie artikel: Identiteit-wij-allen-zijn-combis
Geplaatst in Beelden.